Colombia, Bogotá, 28-31 oktober
Exact twee jaar geleden, was ik in Mexico D.F. en nam ik voor de eerste keer deel aan dit super interessante congres. Toen was ik nog maar net drie maanden in Guatemala en was ik nog in mijn oriëntatiefase. Nu, twee jaar later heb ik op hetzelfde congres twee lezingen gegeven ... na de veldwerkperiode is de productieperiode aangebroken... Voor mij was het een leuk weerzien van mensen van in Mexico. Voor Giselle was het de eerste keer dat ze deelnam en dus hét moment om te netwerken ...
Het congres in Mexico was afgesloten met een schitterend dansfeest (live Cubaanse salsa) en Colombia wou natuurlijk niet onderdoen. Bij de inhuldiging van grote officiële activiteiten in Latijns-Amerika is de nationale hymne steeds van de partij ... maar hier op een heel speciale manier: een groep doofstomme kinderen bracht de Colombiaanse Nationale Hymne ... prachtig!
Daarna werden we verrast met een super optreden van vier jonge gasten. De zang werd voornamelijk verzorgd door een jonge dame en de mannen gebruikten hun stem voor de verschillende ritmes en instrumenten te produceren. Zálig. We konden genieten van verschillende latino ritmes en het scheelde geen haar of de deelnemers in de zaal waren beginnen dansen ... Hier ook een filmpje!
Dat dansen werd uitgesteld tot de donderdagavond. De organisatie had een zestal grote bussen ingelegd tussen het hotel, waar we quasi allemaal logeerden, en een blijkbaar heel bekende feesttent!
Inderdaad, de twee uur durende rit naar deze plaats buiten de hoofdstad was de moeite waard.
Nog nooit gezien of meegemaakt!
Een megagroot eet- en danscafé dat opgefleurd wordt door een bizarre inrichting en de gasten geaninimeerd worden door een groep travestieten. De sfeer zat er onmiddellijk goed in en dus was de dansvloer snel bevolkt!
Esther Sanchez-Botero, de presidente van het congres en gerenomeerde antropologe, werd in de bloemetjes gezet door een magistraat van het grondwettelijk hof van Peru (de man vooraan links). Esther wordt regelmatig door zowel het Colombiaanse grondwettelijk hof als het Inter-Amerikaans Hof gevraagd om antropologische deskundigeverslagen op te stellen over specifieke zaken die te maken hebben met één of andere inheemse groep in Colombia (er zijn er zo'n 80 groepen in Colombia).
Op de aankondiging van de avond stond dat er een arrest van het Colombiaanse grondwettelijk hof zou worden gedramatiseerd. Ik dacht dat een saai toneelstuk zou worden opgevoerd... maar Colombia zou Colombia niet zijn ...
Het tema van de performance ging over de erkenning van het grondwettelijk hof van seksuele diversiteit en verschillen ...
De sfeer van die show, opgevoerd door o.a. de travestieten, is moeilijk te beschrijven, maar het was geschift! Nog nooit gezien ... en ik zie dit in België nog niet zo rap gebeuren! Het beeld dat ik heb van de Belgische magistratuur en het grondwettelijk hof is niet bepaald heel erg 'wild' ...
Inclusiviteit staat duidelijk bovenaan de agenda van de presidente van het congres. Zo ze heeft een organisatie dat met jongeren met het Down-syndroom werkt, ingeschakkeld om de koffiepauzes tijdens het congres te verzorgen. Dus ook deze groep was uitgenodigd op het dansfeest van het congres!
En de organisatie had ook een liedje opgemaakt ... dat enthousiast werd meegezongen door iedereen!
Er waren ook enkele Guatemalteken op het congres, waar ondere de inheemse Q'eqchi' advocaat Amilcar Pop. Een oude bekende!
Er waren nog meer oude bekende uit Peru, Colombia, Duitsland en Mexico.
Giselle en ik hadden een vrij zwaar programma, want vooraf hebben we een twee-daagse cursus gevolgd over die antropologische deskundigerapporten en na de afloop van het congres nog eens een twee-daagse over logica en argumentatie. En ik moest dan ook nog eens twee lezigen geven ...
De sfeer op het congres was echt goed en het deed me echt deugd om weer eens onder 'soortgenoten' te vertoeven. De debatten raakten vaak heel fundamentale kwesties over de Ander en onze 'westerse' houding tov die ander. Veel stof tot nadenken en veel ideën voor mijn 'productie'!
Ter afsluiter, het is ondertussen al 23u15 en morgen moet ik vroeg uit de veren, nog een bizarre Colombiaanse traditie:
cavia races!
Op straat kan je wedden op in welke plastieken huisjes de cavia zal rennen en zich verstoppen ... bizar!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten