Eerste week

Hola,
Mijn eerst weekje Guate zit er al bijna op.Sinds gisteren verblijf ik in het mooie huis van Raquel Yrigoyen, een Peruaanse rechtsantropologe die ik heb leren kennen in België en die me indertijd in contact heeft gebracht met de Defensoría del Pueblo de Perú. Tijdens mijn verblijf in Perú heb ik ook een maand met haar zus samengewerkt die het kantoor van DP in Huanuco leidt. Na een halve week was ik het hotel al beu en Raquel kwam met dat mooie aanbod. Zij is een specialiste rond inheems recht en heeft heel veel veldervaring in Peru, Colombia, Guatemala en Cambodja. Raquel zal dan ook een belangrijke referentiepersoon worden tijdens die vier jaar onderzoek. Ik heb geluk, want ze heeft wirreless internet in huis. Ik heb wel eerst 3 dagen alle electronica zaken mogen aflopen om een gepast tussenstuk te vinden zodat ik zonder problemen mijn computer in de stekker kan steken. Wij hebben stekkers met ronde pinnen, hier hebben ze er met platte pinnen. Tja. Raquel heeft een prachtig huis in een wat wij 'kleine resorts' zouden noemen. Blijkbaar is het voor diegene die het kunnen betalen interessant - gezien de reële onveiligehid - om een huis te huren in een afgesloten -met poort en een wachter - blok waar verschillende huizen op elkaar uitkomen. Er is een prachtige tuin en zelfs een klein zwembadje. Een beetje hoger gelegen was er een appartement te huur met prachtig zicht - voor dezelfde prijs die ik in Gent betaalde!

Vorige donderdag is dan eindelijk mijn ontbrekende valieshandbagage aangekomen. Maar bij het opendoen had ik al snel door dat er iets ontbrak: mijn videocamera en een zwart handtasje waar een leuke rode T-shirt in zit! Jaaa … een leuk welkomstgeschenk was dat!!! Liever dit gestolen dan mijn officiële documenten die ook in die valies zaten! Ik heb die avond nog rap gebeld naar Iberia, maar daar waren ze niet al te vriendelijk en ik moest de dag erop terugbellen. Maar die vrijdag was drukker dan voorzien. Om 8u stond Adelaida al aan mijn hotel. Zij is de coördinatrice van de master die ik ga volgen aan de USAC. Het is een wat oudere dame – antropologe van vorming – maar het klikte meteen. Ze heeft me goed geholpen bij mijn inschrijving aan de unief, want de USAC is één groot universiteitscomplex waar je makkelijk verlopen loopt. Aanduidingborden kennen ze precies hier niet. Ik was van plan om al halverwege deze week naar Cobán te trekken, maar nu vrijdag avond en zaterdagvoormiddag worden de eerste lessen van die master georganiseerd, dus heb ik nu gepland om de zondag naar Cobán te trekken. We zijn met 25 die de master gaan volgen, waarvan de overgrote meerderheid al wat oudere mensen zijn. Volgens haar zijn we maar met 3 jongeren. Masters zijn vrij duur naar de normen van hier waardoor lang studeren vaak niet mogelijk is. Het interessante is dat de meeste van de deelnemers werkzaam zijn binnen één of andere organisatie die rond inheemse thema’s werkt.
Diezelfde middag had ik dan ook een afspraak met Roddy, een Brit die werkt voor de Noorse ambassade als consulent rond inheemse thema’s. Hij heeft nog gewerkt voor Amnesty International, CALDH, … en heeft gedoctoreerd rond het democratiseringsproces in Guatemala. Een interessante kerel dus. In december organiseert hij een super interessant congres over rechtspluralisme waar alle belangrijke figuren aan zullen deelnemen. Hij wist me te vertellen dat diezelfde namiddag er een informatiesessie werd georganiseerd door de Associatie van Inheemse Advocaten over landproblemen in Alta Verapaz –de regio waar ik naar toe ga. Achteraf was ik erg blij dat ik naar die infosessie ben geweest. Eindelijk, na bijna 6 maanden frustratie over allerlei administratieve problemen, kon ik eindelijk eens mijn hersenen laten werken rond hetgene dat ik die middag te horen kreeg: de rol van inheems recht bij het recuperen van landtitels. Zálig! Een van de sprekers was Amilcar Pop, een inheemse advocaat die een vrij goede visie heeft ivm inheems recht. Het deed me echt deugd om me eens te kunnen focussen op het onderwerp van mijn onderzoek.

Zaterdagmiddag was ik uitgenodigd bij Raquel voor een lunch met enkele van haar collega’s. Ze had me wel niet verteld dat Frank LaRue, nu baas van Copredeh en ex-baas van CALDH (een grote naam ivm mensenrechten in Guate) erbij ging zijn. Al haar collega’s zouden mijn ouders kunnen zijn … . S’ avonds zijn we dan nog naar een bekende bar geweest met live-muziek: niet om aan te horen! Tja, het uitgaansleven stelt hier niets voor: ofwel is het van die schlagers-latinomuziek ofwel is het westerse muziek uit de jaren stilletjes.

Gisterenavond heb ik een goede babbel gehad met Raquel over mijn onderzoek en ze heeft me goed op weg geholpen rond het organiseren van mijn veldwerk. Raquel zag het al allemaal voor haar! Het zou goed zijn indien ik een appartement kan huren waar ik één kamer inricht als bureau. Aangezien ik mensen ga aantrekken om mijn interviews uit te typen, zal ik hen een plaats moeten aanbieden waar ze kunnen werken voor me. Het ideale zou zijn dat ik mijn eigen appartement wat kan fysiek gescheiden houden van die ruimte, om het voor mijn eigen mentaal wat leefbaar te houden. Aangezien ik vanuit de cultuur (en minder vanuit het zogenaamde recht) wil kijken naar elementen die een rol kunnen spelen in de reconstructie van het sociale weefsel, zal de studie van de inheemse taal een belangrijke tijdsbesteding worden. Niet om de taal vloeiend te kunnen spreken –daar heb je enkele jaren voor nodig – maar wel om te kunnen begrijpen hoe zij typische westerse concepten (recht, conflict, verzoening, …) begrepen en hanteren. De taal is ook de ideale manier om inzicht te krijgen in de sociale structuur. In de voormiddag taallessen (een reden om op te staan) en in de namiddag vrijhouden om mensen te gaan interviews. De eerste maand wil ik een sociale kaart opstellen van alle organisaties die met de thematiek (inheems recht, cultuur, verzoening, …) bezig zijn. En bij ADICI ga ik eens onderhoren wat de mogelijkheden zijn om bij hen enkele halve namiddagen te gaan werken.
Het is echt leuk dat gans het onderzoek eindelijk eens concreter wordt.

Het programma van deze week zal bestaan uit enkele gesprekken met interessante personen, bezoek aan documentatiecentra en …. de waarschijnlijk lange weg van het verkrijgen van een studentenvisum.
Ondertussen heb ik me ook al een GSM aangekocht. Die zijn hier spotgoedkoop!
Eigenlijk moet ik ook nog eens contact opnemen met Iberia ivm die diefstal. Ik heb al een klachtenbrief opgesteld, maar ik vrees ervoor dat ze mij een schadevergoeding gaan uitbetalen. Ik heb nog 2 andere verzekeringen die misschien nog in aanmerking komen …. lap daar gaan we weer met de administratieve mallemolen.

Ciao

Ps: zelfs hier waren in de ban van de Wereldbeker. Italië was duidelijk favoriet hier, want je kon op de straten enkele vlaggetjes en t-shirt kopen van Italië