Jullie hebben nog mijn verhaal te goed over Kerstmis en Nieuwjaar!
Zoals altijd hier in Guatemala, weet een mens nooit aan wat je zich moet verwachten. Ook over mijn trip naar de finca van Olivia wist ik niet hoe dat zou aflopen. Mijn verblijf tartte eigenlijk mijn verbeeldingsvermogen …
Ik kreeg een lift van de lege rijstcamion van de finca naar het dorp Teleman waar de finca gelegen is. Op de Guatemalakaart van de Rough Guide wordt de weg doorheen de Polochicvallei met rood aangeduid, dus kan je denken dat het nog een redelijke weg is …. Maar ja het tegendeel is waar. De weg die zich door de Polochicvallei slingert is een aarden weg met meer putten dan de gemiddelde Gruyerekaas! De eerste helft van de vijf uur durende reis wordt de weg zowel links als rechts omringt door bergen, het is pas vanaf het dorp la Tinta dat de vallei zich ontplooit. Gans deze regio – zuidelijk gelegen in het departement Alta Verapaz – is gekend door de aaneenschakeling van finca’s. Langsheen de weg zie dan ook regelmatig verouderde betonnen ommuringen die onderbroken worden door een groot hekken. Daarachter liggen steeds enorm grote boerderijen verscholen. Net voor La Tinta hebben enkele families zich gevestigd is armtierige kleine hutten afgeplakt met zwarte plastiek. Aan de spandoeken te lezen zijn het mensen die hun grond opeisen en zelfs de revolutie verklaren aan alle grootgrondbezitters. Waarschijnlijk zijn het mensen die na een bezetting van een finca buiten zijn gesmeten en nu proberen te overleven. Ik vraag me af of de organisaties die dergelijke bezettingen op touw zetten, nog omkijken naar deze landlozen.
Als je Teleman binnen rijdt moet je plots rechtsaf, dan de rivier over via een akelige brug (die de naam draagt van de grootvader) en na een rit door de rietsuikervelden kom je aan in Constancia – de ouderlijke finca van de man van Olivia. Teleman en de finca liggen volledig in de vallei die abrupt wordt beïndigd door de Sierra de las Minas (een groene aaneenschakeling van bergen met enkele pikken van 3000 meter).

Behoorlijk moe kwam ik aan in een lege finca. Olivia en haar man Beto waren al een uur vroeger terug vertrokken naar hun finca Sepur. Ze konden niet op mij wachten omdat ze in de donker moeilijk de twee rivieren over kunnen rijden die hun finca met die van de ouders scheidt. Blijkbaar waren de ouders op weg van de hoofdstad met twee van hun kinderen die in Europa wonen. Twee uur later maakte ik kennis Don Hans, Doña Luisa en de jongeren Alice en Fransisco. Die avond zat ik er nogal verweesd bij: ik was doodop en ik kreeg te horen dat het dit jaar een uitzonderlijk familiefeest ging worden, want sinds zeker vijf jaar zou het de eerste keer zijn dat alle kinderen en ook neven opnieuw samen zijn om kerst en nieuwjaar te vieren.
De dag nadien maakte ik kennis met de finca van Olivia en Beto. Nadine, de moeder van Olivia, had gelijk … je waant je in een filmlandschap. Zoveel foto’s heb ik niet getrokken omdat ik dacht ik er later nog zou kunnen trekken … want niet meer het geval was.
De rijstvelden van de Finca Constancia ... en ik die dacht dat er enkel in Azië rijst werd geteeld .. met op de achtergrond de Sierra de las Minas


Vanuit de zuidkust van het land komen er meer een meer rietsuikerbedrijven naar Alta Verapaz om er terreinen op te kopen en rietsuiker te verbouwen. Deze weg volledig met natuurlijke muren van opbloeiende rietsuiker leidt naar de Finca Constancia.

Om van de ouderlijke finca naar de finca Sepur van Olivia en Beto te rijden, moet je eventjes twee brede rivieren doorrijden ... Als de rivieren te gezwollen zijn, geraak je gewoon niet in Sepur!

Ik heb helaas bijna geen foto's getrokken van de finca Sepur ... maar ik ga er zeker terug op bezoek en dan haal ik de schade wel in. Hier toch enkele foto's:
Uitzicht vanuit de cabaña in Sepur op het voelbalveld en de palmolievelden.

Uitzicht vanuit de Cabaña op de tuin en het huis van Olivia en Beto.

Op de achtergrond de Sierra de las Minas.

Eén van de rivieren die je overmoet als je vanuit Teleman richting El Estor - Meer Izabal rijdt.

Eén van de vele regenbogen die we zagen eenmaal we op 1 januari uitgeput terugkeerden van Las Dantas naar de finca in Teleman.

En plots kan het wel heel hard beginnen regenen in Alta Verapaz

Uitzicht op de Polochicvallei wanneer je de vallei binnenrijdt vanuit Cahabon.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten