Chan Xaawil ... Maya Q'eqchi' voor: 'hoe zie jij de wereld?'. Tussen 2006 en 2010 schreef ik over mijn veldwerkervaringen bij Maya Q'eqchi' overlevenden van de 36 jarige burgeroorlog in Guatemala.
Nu woon ik in Ecuador en werk ik voor de Verenigde Naties.
Een andere wereld ... dus andere verhalen...

-All pics copyright L.Viaene -



woensdag, augustus 16, 2006

Mi puta caja

Mijn doos met 35 kilo boeken.
Hoewel ik 60 kilo bagage mocht meemenen, kreeg ik de meerderheid van mijn studieboeken niet in mijn koffers. Na de opties te hebben vergeleken besloten we om al die boeken met cargo op te sturen naar Guate. Hieronder het korte relaas van de 'soap doos van 35 kilo'. Ventileren is af en toe nodig, wist Vervaeke prof. psychologie ons te vertellen ...

De aankomst van mijn doos was verzien op vrijdag 11 augustus. Maar Brucargo - de firma die mijn doos vanuit Zaventem verstuurde - was nogal sik met de info van waar; wanneer en met wie mijn doos ging aankomen. Ik heb verschillende keren naar die Anne van Brugcargo moeten mailen om te weten waar en wanneer ik mijn doos kom ophalen. Ze had me een nummer gegeven van DHL in de luchthaven, maar daar namen ze nooit op! Dan maar verschillende keren gebeld met DHL in Guate-hoofdstad, maar daar konden ze mijn pak niet traceren. Uiteindelijk via Skype naar die Anne gebeld. Ze heeft dan kunnen traceren dat mijn doos normaal gezien vrijdagavond ging toekomen met een bepaalde luchtvaartmaatschappij uit Cancun (Mexico)
Ik toen ik dan naar die luchtvaartmaatschappij belde om te weten vanaf hoe laat ik mijn doos kon ophalen. Daar wisten ze van niks.
Gelukkig had Anne me het telefoonnr gegeven van de Cargomaatschappij die mijn doos behandelde in Cancun. Via Skype dan gebeld naar Cancun en daar wisten ze me te vertellen dat ze de documenten hadden gekregen van mijn doos... maar mijn doos niet. De eerst volgende vlucht met datzelfde vliegschema was pas dinsdag!!! Maar ook hier is het de 15de aug. Dus deze ochtend gebeld en ja hoor mijn doos was aangekomen.

Maar toen begon het nog maar ....

Ik vliegensvlug naar het cargogebouw om mijn doos op te halen ... en ik dacht weer dat dat zo simpel ging zijn.
Alle import moet passeren via de duoane en daar moet je blijkbaar de administratieve weg goed kennen om je pak snel daar buiten te krijgen. Dus raadde de man van Copa Airlines (zona 13) me aan om te bellen naar een firma die gans die papierenmolen voor mij kan doen tegen betaling. Hup weer de taxi in daar het kantoor (zona 13) van die mannen. De vriendelijke Elvi - het machismo heeft soms zijn voordelen - legde me alles mooi uit en voor zo'n 50 euro halen zij mijn doos op bij de douane en sturen ze het op naar mijn adres in Cobán. Ik wandelde het kantoor buiten met een opgelucht gevoel ... eind goed al goed ... dacht ik. Nog geen 10 min later kreeg ik een telefoon van onzen Elvi dat ik een NIT nodig heb. Zeg maar een soort btw-nummer!! Lap ... de molen begon weer ... hup taxi in naar het hoofdkantoor van de SAT (zona 9) waar ze me wisten te vertellen dat ik een kopie nodig heb van mijn volledig paspoort en dat ik me moest wenden naar één van de agencias. Hup weer taxi in, naar zona 10 deze keer voor kopies en een wachtrij van 45 minuten!! Maar bon ... al final heb ik alle gegevens. Gelukkig had mijn vader nog een digitale versie van mijn internationaal paspoort op zijn computer staan. Zo kon ik alle gegevens in één keer doorsturen.

Om 9u was ik vertrokken en om 14u kwam ik uitgehongerd toe in het huis van Raquel. Ik was van plan de bus te nemen om 16u .... maar ik ging vandaag nog iemand interviewen die vele jaren heeft gewerkt in Coban en omstreken rond teruggekeerde vluchtelingen, herstelbetalingen, .... Na opnieuw wikken en wegen gebeld naar mijn leerkracht Q'eqchi' met de vraag om mijn lessen te verplaatsen naar de donderdagnamiddag zodat ik deze namiddag nog Alfredo kon interviewen. Allé na wat samen nadenken komt Rigoberto me morgenochtend om 8u opzoeken in het huis van Raquel, zodat ik in de namiddag naar Cobán kan vertrekken.

Mijn interview met Alfredo heeft 3u geduurd en was superinteressant. Hij kon nog wel een uurtje doorbabbelen, maar mijn hoofd stond op springen!

Tegen 20u was ik thuis. Wat gegegeten, gebabbeld met Raquel en wat geschreven.
En nu ga ik slapen!
Buenas noches!
Lieselotte

zo zie je maar ... plannen maken ... beter niet te veel doen ... ik was van plan om maar te blijven in de hoofdstad tot zondagnamiddag ... uiteindelijk is het dus tot morgen (donderdag) geworden

Geen opmerkingen: