Er even tussenuit ....

Na de geslaagde 2-daagse activiteit in Sahakok, waren Ines en ik echt toe aan enige vertrooiing.
De lange en vermoeidende busritten naar de dorpen, het basic-slaapcomfort, de eenzijdige voeding, het andere bioritme, ... het begon allemaal zwaar op ons te wegen, zowel fysiek als mentaal.
Om de batterijen weer op te laten, trokken we naar -voor mij - de mooiste plek in Guatemala: het Atitlan meer.
De heenreis hebben we in twee ritten gedaan: donderdag 8 meis naar Antigua (5U) en de vrijdag naar Panajachel (3u).

In Antigua konden we het niet laten om naar één van chiqueste restaurants van de stad te gaan (Panza Verde) en ons volledige over te leveren aan de heerlijke Franse keuken. Na 6 maanden proefde Ines voor het eerst weer eens écht heerlijke aardappelpuree ... hmmm ... Hier leer je opnieuw echt genieten van de kleinste geneugtes!

In Casa del Mundo in Jaibalito (http://www.lacasadelmundo.com/), een dorpje aan de rand van het meer vonden we eindelijk rust. Het hotel plakt aan de rotsen en biedt een prachtig zicht op het meer en de twee vulkanen (San Pedro en Toliman). Het hotel heeft ook enkele terrassen die direct toegang geven tot het meer. Er bestaat niets heerlijkers dan 's ochtends, vóór het ontbijt, even een frisse duik te nemen in het meer.

Ondanks mijn intentie om me écht te ontspannen, heb ik toch weer een heleboel telefoontjes moeten plegen om de voorstelling van de affiches over de oorlog in Sahakok en Salacium de volgende donderdag goed voor te bereiden.

Er moest offermateriaal worden aangekocht voor de wa´tesinq of ´zegening´van van de affiches. En dat is niet zomaar een paar kaarsen, cacoa, pom,een koppeltje `kip en haan`. Alles heeft zijn betekenis: kleur en grootte kaarsen, hoeveelheid kaarsen, hoeveel pom ... Na wat heen en weer gebel met Fons en Manuel, werd me ook duidelijk dat je niet zomaar gelijk welk koppeltje `kip en haan` koopt. Soms speelt de kleur van dieren ook een rol. In het geval van deze wa´tesinq moest ik op zoek gaan naar een jong koppeltje kip en haan, maar ook weer niet té jong. Tja, dat laat ik maar aan Marta, mijn vertaalster over.
Sinds een half jaar is er een nieuw restaurant 'Ven aca' op 5 min wandelen van het hotel. Het restaurant biedt een vrij lekkere internationale keuken aan, maar het speciale aan dit restaurant is het zwembad met zicht op het meer en de vulkanen!

De zondag was echt een luilekker dag: lekkere cocktails en lunch, hangen rond het zwembad, lezen in een roman van Tom Lanoye en natuurlijk lekker zonnen!
De maandag reisden we in één trek terug naar Cobán: 9u bussen!!!

Ontspanning heeft zijn prijs in Guatemala.